Пачаўся нечакана анансаваны «вялікі трып» главы лукашэнкаўскага рэжыму па краінах «Усходняй і Паўднёва-Усходняй Азіі». Звычайна такія падарожжы суправаджаюцца вялікімі лічбамі патэнцыйных кантрактаў, агучаныя зычным голасам рэжымнай прапаганды. Якія, пры бліжэйшым разглядзе, выяўляюцца пшыкам.

Усе баяліся ядравай вайны менавіта як канца ўсяго. І калі не імгненнай смерці, дык доўгай смерці ў пакутах.

Падзеі няўмольна вядуць да таго моманту, калі адна з краінаў (ці група краінаў) кіне выклік тым канцэпцыям і прынцыпам, якія мы прызвычаіліся называць «Ялцінская сістэма».

Што рабіць, калі твая радзіма акупавана, у краіне пануе зло, грамадства загнана пад плінтус і кантралюецца адной з самых моцных і самых бязлітасных спэцслужбаў свету?